https://sonett-archiv.com/forum/ Fri, 10 Apr 2026 12:54:15 +0000 MyBB https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10497 Tue, 11 Sep 2012 15:18:36 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10497 1889 - 1945
obersorbisch


Přećiwo Wšoněmcam


Smy njewólnicy byli, bići, khudźi
Přez tysac lět, a ze wšěch stron sće drěli
Nam krew´ a kraj, kiž w pazorach sće měli
Nas, zacpětych a sćeŕpnych serbskich ludźi!

Nětk, hdyž waš hrěch was ze wšěch stromow smudźi,
Nas wot was narodny duch razny dźěli
Nam swěri k serbskosći so w duěi želi
A mozhach, a nas z mortwych staću błudźi!

Pod korhow, bratra, módru, čeŕwjenu a běłu
So stupmy! Njedajmy so zastrašić, so zabić
A z wšoněmskosću pohłušić a słabić!

My móc smy, z kruteju hdyž wolu
Sej wobaramy serbski dom a rolu
A rucy wše sej zawdawamy k dźěłu!]]> 1889 - 1945
obersorbisch


Přećiwo Wšoněmcam


Smy njewólnicy byli, bići, khudźi
Přez tysac lět, a ze wšěch stron sće drěli
Nam krew´ a kraj, kiž w pazorach sće měli
Nas, zacpětych a sćeŕpnych serbskich ludźi!

Nětk, hdyž waš hrěch was ze wšěch stromow smudźi,
Nas wot was narodny duch razny dźěli
Nam swěri k serbskosći so w duěi želi
A mozhach, a nas z mortwych staću błudźi!

Pod korhow, bratra, módru, čeŕwjenu a běłu
So stupmy! Njedajmy so zastrašić, so zabić
A z wšoněmskosću pohłušić a słabić!

My móc smy, z kruteju hdyž wolu
Sej wobaramy serbski dom a rolu
A rucy wše sej zawdawamy k dźěłu!]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10496 Tue, 11 Sep 2012 15:09:37 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10496 1833 – 1894


Serbam

Lětnje wětřički hdyž zaduwaja
Bóh wšem kwětkam kćěći dowoli!
Kóžda zahrodka so krasnje zyboli,
Něžne kwětki wónje rozsywaja.

Zo by kwětka rjeńšo zakćěwała,
Pilny zahrodnik jej přiliwa;
Na prócu a mučnosć njedźiwa,
Zo by krasnosć hišće přiběrała.

Serbowstwu dźeń najětni tež swěći,
Młódne kwětki kćěja w mnohosći,
Pokrjepja je pilnosć serbskich dźěći.

Tuž sej tute kwětki zdobnje hajmy,
Zjednoćmy wšě mocy w lubospi,
Bohu wjeŕšnemu so pod škit dajmy!]]> 1833 – 1894


Serbam

Lětnje wětřički hdyž zaduwaja
Bóh wšem kwětkam kćěći dowoli!
Kóžda zahrodka so krasnje zyboli,
Něžne kwětki wónje rozsywaja.

Zo by kwětka rjeńšo zakćěwała,
Pilny zahrodnik jej přiliwa;
Na prócu a mučnosć njedźiwa,
Zo by krasnosć hišće přiběrała.

Serbowstwu dźeń najětni tež swěći,
Młódne kwětki kćěja w mnohosći,
Pokrjepja je pilnosć serbskich dźěći.

Tuž sej tute kwětki zdobnje hajmy,
Zjednoćmy wšě mocy w lubospi,
Bohu wjeŕšnemu so pod škit dajmy!]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10491 Sun, 09 Sep 2012 10:35:57 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10491 (Matthew Kossick, Matthaeus Koßik)
1853 - 1940 Deutschland / USA


Woksiśenje


Wša kšasnosć rědnych bomow co se zginuś,
jich bytšne parle su se wuronili
a z wusokeje krony rozdrobili,
kenž Boža ruka jano možo zwinuś.

Lej, kwětki kśe se zlažka wšykne minus;
kimž pjerwjej su se licka cerwjenili,
su pomałem se južor wubělili,
chto kśěł jich slědnu pyšnosć wiźeś zminuś?

Tak wšykna pyšnosć raz ku końcu zejźo,
gaž pjerwjej słužyła nam k wjaselosći,
pšejc jo – ju njamžoš wěcej dłujko wiźeś.

Gaž słowo “wono buźi” pak wšo pśejźo,
kenž wšykno wubuźijo ku płodnosći,
pon bźo wšo rědne tež zas rědnje kwiśeś.]]> (Matthew Kossick, Matthaeus Koßik)
1853 - 1940 Deutschland / USA


Woksiśenje


Wša kšasnosć rědnych bomow co se zginuś,
jich bytšne parle su se wuronili
a z wusokeje krony rozdrobili,
kenž Boža ruka jano možo zwinuś.

Lej, kwětki kśe se zlažka wšykne minus;
kimž pjerwjej su se licka cerwjenili,
su pomałem se južor wubělili,
chto kśěł jich slědnu pyšnosć wiźeś zminuś?

Tak wšykna pyšnosć raz ku końcu zejźo,
gaž pjerwjej słužyła nam k wjaselosći,
pšejc jo – ju njamžoš wěcej dłujko wiźeś.

Gaž słowo “wono buźi” pak wšo pśejźo,
kenž wšykno wubuźijo ku płodnosći,
pon bźo wšo rědne tež zas rědnje kwiśeś.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10485 Sun, 09 Sep 2012 09:02:03 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10485 Georg Julius Justus Sauerwein
1831 Hannover – 1904 Oslo


Co Luther by gronił
tym zaněmcowarjam


Co Lutherowy duch tom ludoj groni,
kenž, gjardy nět na znamje narodnosći,
se zwignuł napśeśiwo cuzej złosći
a tom, což raz won dobył, derje broni?

Tom ludoj pak, kenž pesto se njekłoni
posłuchat tym, kenž ako cuze gosći
se deje cuś dla wjele njepšawdosći,
a dermo płakaś lětosa, ak łoni?

“Gab same pšawu skobodu wy měli,
wy drugim skobodu by wostajili.
Pšec z mocowanim!” – Tak by Luther suźił.
A w pšawdosći, ten lud, ten njejo taki,
až won by něco cynił tak wopaki:
Ten słodnikarski rod, ten jog jo zbłuźił.]]> Georg Julius Justus Sauerwein
1831 Hannover – 1904 Oslo


Co Luther by gronił
tym zaněmcowarjam


Co Lutherowy duch tom ludoj groni,
kenž, gjardy nět na znamje narodnosći,
se zwignuł napśeśiwo cuzej złosći
a tom, což raz won dobył, derje broni?

Tom ludoj pak, kenž pesto se njekłoni
posłuchat tym, kenž ako cuze gosći
se deje cuś dla wjele njepšawdosći,
a dermo płakaś lětosa, ak łoni?

“Gab same pšawu skobodu wy měli,
wy drugim skobodu by wostajili.
Pšec z mocowanim!” – Tak by Luther suźił.
A w pšawdosći, ten lud, ten njejo taki,
až won by něco cynił tak wopaki:
Ten słodnikarski rod, ten jog jo zbłuźił.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10484 Sun, 09 Sep 2012 08:49:45 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10484 Georg Julius Justus Sauerwein
1831 Hannover – 1904 Oslo


J. A. Smolarjoju na spomnjeśe


Dołojcny lud moj, snaź ty sam njecujoš,
ty wboga syrota, smjerś Smolarjowu.
Ty sam ga njewěš: Z tym, kenž nět jo w rowu,
ty skerjej sam se k rowu pśibližujoš.

Zakopowanju jog tak pśiglědujoš
ak małe gole, kenž wobrośi głowu
wot mamy njabogeje, wuwitat tu nowu,
kenž ju dej zastupaś. Ty se njegnujoš.

Dołojcny lud moj! Gaž to pšawe cuśe,
kenž źiwym ludam tek jo pśiroźone,
z tej cuzej wucbu hyšci njej’ zgubjone:

Ga płakaj, płakaj, z dłymokeje duše
za tog, kenž wušej wšog śi lubowašo,
za tebje wšo – glej, am se woprowašo.]]> Georg Julius Justus Sauerwein
1831 Hannover – 1904 Oslo


J. A. Smolarjoju na spomnjeśe


Dołojcny lud moj, snaź ty sam njecujoš,
ty wboga syrota, smjerś Smolarjowu.
Ty sam ga njewěš: Z tym, kenž nět jo w rowu,
ty skerjej sam se k rowu pśibližujoš.

Zakopowanju jog tak pśiglědujoš
ak małe gole, kenž wobrośi głowu
wot mamy njabogeje, wuwitat tu nowu,
kenž ju dej zastupaś. Ty se njegnujoš.

Dołojcny lud moj! Gaž to pšawe cuśe,
kenž źiwym ludam tek jo pśiroźone,
z tej cuzej wucbu hyšci njej’ zgubjone:

Ga płakaj, płakaj, z dłymokeje duše
za tog, kenž wušej wšog śi lubowašo,
za tebje wšo – glej, am se woprowašo.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10479 Tue, 04 Sep 2012 20:51:54 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10479 Mato Kosyk
(Matthew Kossick, Matthaeus Koßik) 1853 - 1940 Deutschland / USA


Prědny kwětk


Zas prědny kwětk, śi zasej wuglědaju,
coš wjaselosć zas wšuder zapowědaś;
c opak tak rano how do swěta glědas,
źož wotše wětśiki śi powitaju?

Nejpjerwjej kwětk ga tebje zaspiwaju,
lěc njamgu twoju kšasnosć wupowědaś,
snaź kśěl pśi tebje byś, pśi tebje sedaś,
gaž słyńca tšny se tež how pśichylaju.

Lej, posły nalětne se rědnje smejeju
a struski zasej struski wubuźuju,
tak wšo nam zasej k wjaselosći słužy.

Zas nowe głosy z lufta dołoj zněju,
zas nowe mocy wšykne stworby cuju,
jo, nowe žywjenje se gibjo wšuźi.]]> Mato Kosyk
(Matthew Kossick, Matthaeus Koßik) 1853 - 1940 Deutschland / USA


Prědny kwětk


Zas prědny kwětk, śi zasej wuglědaju,
coš wjaselosć zas wšuder zapowědaś;
c opak tak rano how do swěta glědas,
źož wotše wětśiki śi powitaju?

Nejpjerwjej kwětk ga tebje zaspiwaju,
lěc njamgu twoju kšasnosć wupowědaś,
snaź kśěl pśi tebje byś, pśi tebje sedaś,
gaž słyńca tšny se tež how pśichylaju.

Lej, posły nalětne se rědnje smejeju
a struski zasej struski wubuźuju,
tak wšo nam zasej k wjaselosći słužy.

Zas nowe głosy z lufta dołoj zněju,
zas nowe mocy wšykne stworby cuju,
jo, nowe žywjenje se gibjo wšuźi.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10477 Tue, 04 Sep 2012 14:01:30 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10477 Handrij Dučman
1836 – 1909


Žołma


Žołma zrudnje, zrudnje pluskotuje,
kwětne hona dyrbi pisane
wopušćić a łuki zelene –
žałosć swoju tehdy žołma rozdychuje.

Ze šukotom struchłym zastonuje
bož’mje honam lubym poslednje.
Hdźež so šěri morjo sywojte –
dale puć će žadosć mócnje hnuje.

Runje tak ze želom stysknym, nahłym
žołmi we wutrobje požadosć,
z wosudom pak dyrbi z hórkim, krawym

zhinyć, hdźež bě wboha porodźena;
z bolom puć tak wjedźe w dalokosć:
W row ma lubosć byći donjesena.]]> Handrij Dučman
1836 – 1909


Žołma


Žołma zrudnje, zrudnje pluskotuje,
kwětne hona dyrbi pisane
wopušćić a łuki zelene –
žałosć swoju tehdy žołma rozdychuje.

Ze šukotom struchłym zastonuje
bož’mje honam lubym poslednje.
Hdźež so šěri morjo sywojte –
dale puć će žadosć mócnje hnuje.

Runje tak ze želom stysknym, nahłym
žołmi we wutrobje požadosć,
z wosudom pak dyrbi z hórkim, krawym

zhinyć, hdźež bě wboha porodźena;
z bolom puć tak wjedźe w dalokosć:
W row ma lubosć byći donjesena.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10476 Tue, 04 Sep 2012 13:49:00 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10476 Korla Awgust Fiedler
1835 – 1917


Wzate nalěćo


Pój, nalěćo! Daj swojim kwětkam kćěwać
a wupyš božu stwórbu z krasnosću.
Zbudź ptačkow zradne spěwy we haju,
daj słóncu z njebja módriny so směwać.

Hdyž budźe lubosć ze wšěch štomow spěwać,
nam w žórle šukotać, wěć w hajnišću,
da snano w tajkim zbožu začuju,
zo chce tež moju wutrobu mi hrěwać.

Ow běda ći! Što hladaš, wutroba,
tu za zbožom, kiž bu ći něhdy date
a kotrež taji zańdźenosće morjo?

Što tebi pomha krasnosć nalětnja?
Hlej, twoje nalěćo, wot dóńta wzate,
ći zawostaji tyšnosć, jěre horjo!]]> Korla Awgust Fiedler
1835 – 1917


Wzate nalěćo


Pój, nalěćo! Daj swojim kwětkam kćěwać
a wupyš božu stwórbu z krasnosću.
Zbudź ptačkow zradne spěwy we haju,
daj słóncu z njebja módriny so směwać.

Hdyž budźe lubosć ze wšěch štomow spěwać,
nam w žórle šukotać, wěć w hajnišću,
da snano w tajkim zbožu začuju,
zo chce tež moju wutrobu mi hrěwać.

Ow běda ći! Što hladaš, wutroba,
tu za zbožom, kiž bu ći něhdy date
a kotrež taji zańdźenosće morjo?

Što tebi pomha krasnosć nalětnja?
Hlej, twoje nalěćo, wot dóńta wzate,
ći zawostaji tyšnosć, jěre horjo!]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10475 Tue, 04 Sep 2012 13:07:51 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10475 Michał Hórnik
1833 – 1894


Mišnej


Krasny pohlad twój mi radosć zbudźi,
stojiš wosrjedź kraja płodneho.
Hdyž pak spomnju časa dawneho,
serbowska mi wutroba so rudźi.

Hród twój sydlišćo bě wukrutnikow,
kiž ze serbstwom hrózbnje woj’wachu,
cyły narod z mocu ničachu;
na tych spominam tu njekmanikow.

Hona twoje su juž woněmiłe,
Serbowka tu wjace njespěwa;
w Łužicach šće słyšiš hłosy miłe.

W rowach spit u mnohosć Serbow měrnych,
cyła swójba jich je zemrěła;
zrudźi Slawije to synow wěrnych.]]> Michał Hórnik
1833 – 1894


Mišnej


Krasny pohlad twój mi radosć zbudźi,
stojiš wosrjedź kraja płodneho.
Hdyž pak spomnju časa dawneho,
serbowska mi wutroba so rudźi.

Hród twój sydlišćo bě wukrutnikow,
kiž ze serbstwom hrózbnje woj’wachu,
cyły narod z mocu ničachu;
na tych spominam tu njekmanikow.

Hona twoje su juž woněmiłe,
Serbowka tu wjace njespěwa;
w Łužicach šće słyšiš hłosy miłe.

W rowach spit u mnohosć Serbow měrnych,
cyła swójba jich je zemrěła;
zrudźi Slawije to synow wěrnych.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10473 Tue, 04 Sep 2012 12:28:17 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10473 Julius Eduard Wjelan
1817 – 1892


K čemu stary zešědźiwi


So jasnje nětko zyma slěbori
a wšitke hona z płachtu krywa sněžnej,
so wšo we slěbrobłyšću zyboli
na wšitkich stomach, hałžkach z pychu něžnej.

Što z tajkej pychu zyma zwobaluje?
Nic zemje sprostnjeneje womoru?
A što nam w slěbrobłyšću wozjewjuje?
Nic Božu wulku, dźiwnu krasnotu?

Tak šědźiwosć tež staroh dopomnjuje
na jeho ćěła blisku morwotu,
a włosow bělenje joh pokazuje

na wulku njebja krasnosć přichodnu,
hdźež rjeńše nalěćo tu po zymi
so w njezachodnym błyšću zeleni!]]> Julius Eduard Wjelan
1817 – 1892


K čemu stary zešědźiwi


So jasnje nětko zyma slěbori
a wšitke hona z płachtu krywa sněžnej,
so wšo we slěbrobłyšću zyboli
na wšitkich stomach, hałžkach z pychu něžnej.

Što z tajkej pychu zyma zwobaluje?
Nic zemje sprostnjeneje womoru?
A što nam w slěbrobłyšću wozjewjuje?
Nic Božu wulku, dźiwnu krasnotu?

Tak šědźiwosć tež staroh dopomnjuje
na jeho ćěła blisku morwotu,
a włosow bělenje joh pokazuje

na wulku njebja krasnosć přichodnu,
hdźež rjeńše nalěćo tu po zymi
so w njezachodnym błyšću zeleni!]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10472 Tue, 04 Sep 2012 12:11:48 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10472 Julius Eduard Wjelan
1817 – 1892


Sonet


Lubši Božo, čehodla tak krótko
tudy nisko nalěćo nam kćěje?
Pře čo jeno krótki čas tak słodko
sołobik swój dušny hłos nam přeje?

Čehodla je Serbow spěwar sławny,
kiž je z pěsnjenjom jich zwjeselował,
z čujnej‘ duše rěču zahorjował,
k čemu Zejler naš, tón wótčinc sprawny,

nam na wěčne mjelčo so pominuł,
a z nim nalětni čas Serbam zhinuł?
K tomu, zo nam było pokazane:

wobstajne tu ničo njenam’kamy,
tudy njeje ničo dokonjane;
tut e přichodne my pytać mamy!]]> Julius Eduard Wjelan
1817 – 1892


Sonet


Lubši Božo, čehodla tak krótko
tudy nisko nalěćo nam kćěje?
Pře čo jeno krótki čas tak słodko
sołobik swój dušny hłos nam přeje?

Čehodla je Serbow spěwar sławny,
kiž je z pěsnjenjom jich zwjeselował,
z čujnej‘ duše rěču zahorjował,
k čemu Zejler naš, tón wótčinc sprawny,

nam na wěčne mjelčo so pominuł,
a z nim nalětni čas Serbam zhinuł?
K tomu, zo nam było pokazane:

wobstajne tu ničo njenam’kamy,
tudy njeje ničo dokonjane;
tut e přichodne my pytać mamy!]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10471 Tue, 04 Sep 2012 11:59:03 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10471 Julius Eduard Wjelan
1817 – 1892


Sonetto


Praj, luby, je so to woprawdźe z tobu stało,
štož z ertom mi a z pjerom powědaju?
Je wěrno, zo to prěnje město w našim kraju
we Pětra cyrkwi ći tón prěni stoł je dało?

Te stadło, kiž je će tak horco lubowało,
te wowcy, kiž twój hłos tak derje znaju,
sy wopušćił a Němcy nětk će maju?
Što je će wjedło k tym, što će wot tamnych hnało?

Je chudoba će wot tych prěnich wotdźěliła
a česć a wjetša mzda k tym druhim wobroćiła?
A budźeš při tych zbóžniši? Bóh daj!

To pak ja wěm: Tych Serbow cyły kraj
je ze mnu stuženy přez twoje přestupjenje:
Hdy budźe wučer přińć, kaž ty jim běše? – Ženje!]]> Julius Eduard Wjelan
1817 – 1892


Sonetto


Praj, luby, je so to woprawdźe z tobu stało,
štož z ertom mi a z pjerom powědaju?
Je wěrno, zo to prěnje město w našim kraju
we Pětra cyrkwi ći tón prěni stoł je dało?

Te stadło, kiž je će tak horco lubowało,
te wowcy, kiž twój hłos tak derje znaju,
sy wopušćił a Němcy nětk će maju?
Što je će wjedło k tym, što će wot tamnych hnało?

Je chudoba će wot tych prěnich wotdźěliła
a česć a wjetša mzda k tym druhim wobroćiła?
A budźeš při tych zbóžniši? Bóh daj!

To pak ja wěm: Tych Serbow cyły kraj
je ze mnu stuženy přez twoje přestupjenje:
Hdy budźe wučer přińć, kaž ty jim běše? – Ženje!]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10470 Tue, 04 Sep 2012 11:39:42 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10470 Jan Skala
1889 – 1945


Dajće ruku mi


Hlej, w tysac mjetelach so sněžki z njebjes ronja,
wšě trawki, štomy, zahrody pak ćople hrěja,
a rytmus jich je dźiwja, rozhorjaca reja,
a šmrěk a lipy we jich wobjimanju sonja.

Mi moje mysle do swěta kaž sněh so honja:
Što steju prózdny ja, hdyž druzy k wójnje dźeja
a sylzu mnohu z wočow našoh luda trěja!
Tež ja sej přeju do bitwy najspěšnišeho konja.

Tuž dajće ruku mi, kaž jaw am swoju dawam,
ja waš sym sobuwojowar, a raznje chcemy
sej puce wurubać hač k staroserbskim prawam.

Njech pod sněhowu płachtu k našim wótcam dźemy.
W thermopylach kaž lawa – swět nas sławić budźe,
a pomnik njepowalny změjemy we ludźe.]]> Jan Skala
1889 – 1945


Dajće ruku mi


Hlej, w tysac mjetelach so sněžki z njebjes ronja,
wšě trawki, štomy, zahrody pak ćople hrěja,
a rytmus jich je dźiwja, rozhorjaca reja,
a šmrěk a lipy we jich wobjimanju sonja.

Mi moje mysle do swěta kaž sněh so honja:
Što steju prózdny ja, hdyž druzy k wójnje dźeja
a sylzu mnohu z wočow našoh luda trěja!
Tež ja sej přeju do bitwy najspěšnišeho konja.

Tuž dajće ruku mi, kaž jaw am swoju dawam,
ja waš sym sobuwojowar, a raznje chcemy
sej puce wurubać hač k staroserbskim prawam.

Njech pod sněhowu płachtu k našim wótcam dźemy.
W thermopylach kaž lawa – swět nas sławić budźe,
a pomnik njepowalny změjemy we ludźe.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10469 Tue, 04 Sep 2012 11:22:46 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10469 Matej Urban
1846 – 1931


Z Ciona rjana jasnosć Boža schadźa


Hlaj, z Ciona do swěta zhubjeneho
Dźeń Boži schadźa rjana jasnosć Boža;
Nam žiwa wotewrja so studźeń zboža
Z nim, kotryž kral je raja njebjeskeho!

Syn Wótcowy a woznam byća jeho
K nam do hubjenstwa mile nohu złoža,
Hdźež hrěchi člowstwa jom ze smjerću hroža;
- Nam dóstatk žiwjenja so skića z njeho.

Syn Boži, w Betlehemje narodźeny,
We štalće wotročkowym k nam so niži,
Zo zhubjenym by přinjesł wumóženje.

- To zawěrnje je dźiwne poniženje!
K nam schadźenje so z wysokosće bliži;
Bóh w Zbóžniku je z nami stowaršeny!]]> Matej Urban
1846 – 1931


Z Ciona rjana jasnosć Boža schadźa


Hlaj, z Ciona do swěta zhubjeneho
Dźeń Boži schadźa rjana jasnosć Boža;
Nam žiwa wotewrja so studźeń zboža
Z nim, kotryž kral je raja njebjeskeho!

Syn Wótcowy a woznam byća jeho
K nam do hubjenstwa mile nohu złoža,
Hdźež hrěchi člowstwa jom ze smjerću hroža;
- Nam dóstatk žiwjenja so skića z njeho.

Syn Boži, w Betlehemje narodźeny,
We štalće wotročkowym k nam so niži,
Zo zhubjenym by přinjesł wumóženje.

- To zawěrnje je dźiwne poniženje!
K nam schadźenje so z wysokosće bliži;
Bóh w Zbóžniku je z nami stowaršeny!]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10462 Mon, 03 Sep 2012 11:00:07 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=10462 Juro Surowin
Georg Julius Justus Sauerwein
1831 Hannover – 1904 Oslo



Božemje

Sy wot nas šeł a njewrośiš se žednje
Źe k nam do prozdneg našog zemskeg sedła.
Bog daj, ab raz do nimjernego bydła
Tu wotkłoń, kenž nas źěli, pśejšli rědnje!

Chto by jan kśěł na narownanje cakaś
Za to, což rubjone jo wšyknym z tobu?
Na wuběgi se dała swětłosć sobu
Jo, a noc śmojtu wšuderkano zmakaš.

Gaž nam se zda, až sy se kradu minuł
A až jo poglěd twoj na pśecej zginuł,
Ga wucho tebje pesto zapśimjejo!

Pśez samu noc nam miłe głose zuknu
A njesmjertnje do wutšoby nas puknu.
A wšykno to se z twojich źěłow wzejo!]]> Juro Surowin
Georg Julius Justus Sauerwein
1831 Hannover – 1904 Oslo



Božemje

Sy wot nas šeł a njewrośiš se žednje
Źe k nam do prozdneg našog zemskeg sedła.
Bog daj, ab raz do nimjernego bydła
Tu wotkłoń, kenž nas źěli, pśejšli rědnje!

Chto by jan kśěł na narownanje cakaś
Za to, což rubjone jo wšyknym z tobu?
Na wuběgi se dała swětłosć sobu
Jo, a noc śmojtu wšuderkano zmakaš.

Gaž nam se zda, až sy se kradu minuł
A až jo poglěd twoj na pśecej zginuł,
Ga wucho tebje pesto zapśimjejo!

Pśez samu noc nam miłe głose zuknu
A njesmjertnje do wutšoby nas puknu.
A wšykno to se z twojich źěłow wzejo!]]>