https://sonett-archiv.com/forum/ Thu, 30 Apr 2026 16:34:55 +0000 MyBB https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=19954 Fri, 08 Feb 2019 15:02:34 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=19954 M.B. Frenkel
1904 - 1938

Boef

Luid vloekend stond hij stil en spuwde voor zich heen,
Braakte zijn gal uit op de kameraden,
Die hem lafhartiglijk hadden verraden,
En wist zich vloekend in zijn cel alleen.

Een ver geluid drong door de tralies heen,
Een trambel liet de avonddrukte raden.
Hij trapte, om zijn wellust te verzaden
De houten zitbank drie maal om zich heen.

Rekte het hoofd tusschen geheven armen,
Het oog doorborende den blinden wand,
Tot plots een siddering doorvoer zijn hand:

Wie gaf zich nu wellustig in haar armen,
Deelde het bed met haar, vroeg haar erbarmen,
Of speelde met haar zwaarberingde hand?


.]]> M.B. Frenkel
1904 - 1938

Boef

Luid vloekend stond hij stil en spuwde voor zich heen,
Braakte zijn gal uit op de kameraden,
Die hem lafhartiglijk hadden verraden,
En wist zich vloekend in zijn cel alleen.

Een ver geluid drong door de tralies heen,
Een trambel liet de avonddrukte raden.
Hij trapte, om zijn wellust te verzaden
De houten zitbank drie maal om zich heen.

Rekte het hoofd tusschen geheven armen,
Het oog doorborende den blinden wand,
Tot plots een siddering doorvoer zijn hand:

Wie gaf zich nu wellustig in haar armen,
Deelde het bed met haar, vroeg haar erbarmen,
Of speelde met haar zwaarberingde hand?


.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21833 Thu, 16 Aug 2012 17:28:42 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21833 fl. 1916



Wierook.



Zooals een kluizenaar in vrome aandachtsoef'ning

Van zijn rosarium de kralen preev'lend leest,

En de koralen spelt in eerbiedvolle fluist'ring

Van wat een heerlijk, hemelsch lijden is geweest...

- Gebogen in gebed, doorvaart een heil'ge huiv'ring

Zijn hart, en wáár hij ook zijn rozenkrans afleest,

Is 't hem of wierookgeur een zalige bedwelming

Doet wâren over zijn als opgeheven geest... -



Zóó klem ik in mijn hand een keten van koralen

En prevel 't passiespel als in gebed daarbij,

En streel mijn kostbaar snoer aanéén-geregen kralen,

Die van de vreugd, de pijn, de glorieën verhalen

Van een verleên... waaruit een wierook waait die mij

Verbijsterd staam'len doet een liefde-litaney...]]> fl. 1916



Wierook.



Zooals een kluizenaar in vrome aandachtsoef'ning

Van zijn rosarium de kralen preev'lend leest,

En de koralen spelt in eerbiedvolle fluist'ring

Van wat een heerlijk, hemelsch lijden is geweest...

- Gebogen in gebed, doorvaart een heil'ge huiv'ring

Zijn hart, en wáár hij ook zijn rozenkrans afleest,

Is 't hem of wierookgeur een zalige bedwelming

Doet wâren over zijn als opgeheven geest... -



Zóó klem ik in mijn hand een keten van koralen

En prevel 't passiespel als in gebed daarbij,

En streel mijn kostbaar snoer aanéén-geregen kralen,

Die van de vreugd, de pijn, de glorieën verhalen

Van een verleên... waaruit een wierook waait die mij

Verbijsterd staam'len doet een liefde-litaney...]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21832 Thu, 16 Aug 2012 17:28:05 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21832 fl. 1916



Aanbidding.



Mijn droeve hart, breekt gij nu uit in klagen

Om 't korte heil dat als een droom vergaat?

Kunt gij niet langer 't juk der weelde dragen,..

Van weelde die vol weelde-weedom staat?



En komt geen lied je wilde weeën schragen

En niet de beelt'nis van geliefd gelaat?

En kunt gij de gedachte niet verdragen

Dat als een sprookje uw liefde òndergaat?



O, draag waar zulk een vreugd gij mocht verwerven

Heldhaftig 't niet te weren weelde-leed;

Wat ge eens bezeten, leer het weer te derven

En wees nog zalig in uw smart, want weet:

't Is koninklijk den liefde-dood te sterven

En nòg te aanbidden wat ons breken deed.]]> fl. 1916



Aanbidding.



Mijn droeve hart, breekt gij nu uit in klagen

Om 't korte heil dat als een droom vergaat?

Kunt gij niet langer 't juk der weelde dragen,..

Van weelde die vol weelde-weedom staat?



En komt geen lied je wilde weeën schragen

En niet de beelt'nis van geliefd gelaat?

En kunt gij de gedachte niet verdragen

Dat als een sprookje uw liefde òndergaat?



O, draag waar zulk een vreugd gij mocht verwerven

Heldhaftig 't niet te weren weelde-leed;

Wat ge eens bezeten, leer het weer te derven

En wees nog zalig in uw smart, want weet:

't Is koninklijk den liefde-dood te sterven

En nòg te aanbidden wat ons breken deed.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21756 Wed, 15 Aug 2012 15:38:21 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21756 1891 - 1949


Veronica


Met schreeuwend dringen wordt de massa voortgedreven,

De enge straten door. Men roept van hooge daken,

Men scheldt en hoont en lacht met scheefgewrongen kaken:

‘Ziedaar, daar gaat de Weg, de Waarheid en het Leven!’

En Christus hoort en zwijgt - Soldaten hem omgeven.

De paarden duwen menschen trug die kreten slaken. -

Hij sleept zijn kruis, dien kruis en kroon tot koning maken.

En van 't gelaat drupt bloed en zweet, zijn lippen beven.



Langs paarden heen stort zich een vrouw met weenend' oogen.

En sprakeloos biedt zij een doek van 't fijnste linnen.

Hij reinigt zijn gelaat en wil zijn liefde toonen...

Want op het doek verschijnt zijn aanschijn na het drogen...

Hij glimlacht, want hij weet dat sommigen hem beminnen...

Dan wordt hij voortgesleurd en hoort weer spot en hoonen.]]> 1891 - 1949


Veronica


Met schreeuwend dringen wordt de massa voortgedreven,

De enge straten door. Men roept van hooge daken,

Men scheldt en hoont en lacht met scheefgewrongen kaken:

‘Ziedaar, daar gaat de Weg, de Waarheid en het Leven!’

En Christus hoort en zwijgt - Soldaten hem omgeven.

De paarden duwen menschen trug die kreten slaken. -

Hij sleept zijn kruis, dien kruis en kroon tot koning maken.

En van 't gelaat drupt bloed en zweet, zijn lippen beven.



Langs paarden heen stort zich een vrouw met weenend' oogen.

En sprakeloos biedt zij een doek van 't fijnste linnen.

Hij reinigt zijn gelaat en wil zijn liefde toonen...

Want op het doek verschijnt zijn aanschijn na het drogen...

Hij glimlacht, want hij weet dat sommigen hem beminnen...

Dan wordt hij voortgesleurd en hoort weer spot en hoonen.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21755 Wed, 15 Aug 2012 15:37:38 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21755 1891 - 1949


Aan 't galgeven


Vier kloosterlingen, zwart gekleed,

Met witten boord en blinkend kruis,

Staan roerloos in het windgesuis

En denken over dood en leed.



Het water ligt daar blauw en breed,

Waarover laag met flauw geruisch

Een duif zich haast naar 't duivenhuis

- Het water is zoo lief en wreed. -



En plots, weergalmd door duin en woud,

Stijgt op een lied zoo hoog en blij,

Dat mij de weemoed zinkt in 't hart.



Gelukkig, voor wie vreugde houdt

Op leed de overhand! Wee mij!

Ik zie in alles dood en smart!]]> 1891 - 1949


Aan 't galgeven


Vier kloosterlingen, zwart gekleed,

Met witten boord en blinkend kruis,

Staan roerloos in het windgesuis

En denken over dood en leed.



Het water ligt daar blauw en breed,

Waarover laag met flauw geruisch

Een duif zich haast naar 't duivenhuis

- Het water is zoo lief en wreed. -



En plots, weergalmd door duin en woud,

Stijgt op een lied zoo hoog en blij,

Dat mij de weemoed zinkt in 't hart.



Gelukkig, voor wie vreugde houdt

Op leed de overhand! Wee mij!

Ik zie in alles dood en smart!]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21474 Wed, 08 Aug 2012 14:22:05 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21474 fl.: 1662


Op de vermaarde Dichten van den Kunst- en Geestrijcke Jan Vos



De Dichters sijn al lang in hoogh verschil geweest,

(En noch en geeft het d'een, noch d'ander niet verloren,)

Of oock een Dichter best gemaeckt wierd of geboren,

En of de leer in hem meer vruchts deed' of de geest.



't Is seeker dat veeltijts hier 't een daer 't ander meest

Heeft uytgemunt, en plaets heeft nae sijn kracht gekoren.

Maer niemant heeft het lot so veel gelucks beschoren

Dat hy so wel op d'een schoeyde als op d'andre leest.



Jan Vos alleen, soo 't schijnt, is dese strijdt ontwassen,

Hy dicht met lijf en ziel, en weet het so te passen

Dat hy hier met het hooft en daer dicht met de hand:



Dat hy genot en eer kan vegen by malkander,

En leven dus by 't een, en voor altijd in 't ander.

Dit sijn de vruchten van den arbeid en 't verstand.]]> fl.: 1662


Op de vermaarde Dichten van den Kunst- en Geestrijcke Jan Vos



De Dichters sijn al lang in hoogh verschil geweest,

(En noch en geeft het d'een, noch d'ander niet verloren,)

Of oock een Dichter best gemaeckt wierd of geboren,

En of de leer in hem meer vruchts deed' of de geest.



't Is seeker dat veeltijts hier 't een daer 't ander meest

Heeft uytgemunt, en plaets heeft nae sijn kracht gekoren.

Maer niemant heeft het lot so veel gelucks beschoren

Dat hy so wel op d'een schoeyde als op d'andre leest.



Jan Vos alleen, soo 't schijnt, is dese strijdt ontwassen,

Hy dicht met lijf en ziel, en weet het so te passen

Dat hy hier met het hooft en daer dicht met de hand:



Dat hy genot en eer kan vegen by malkander,

En leven dus by 't een, en voor altijd in 't ander.

Dit sijn de vruchten van den arbeid en 't verstand.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21441 Tue, 07 Aug 2012 13:32:38 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21441 fl. 1624


Sonnet of Klinck-dicht.



COmt vvack’re Sang-Goddin helpt lieffelijc nu queelen

Den Lof van ’t Vaderlandt, dat ’t langh voorspoedigh blijft,

’T welc hier so menich Geest met soete Vaersen schrijft,

En op verscheyden thoon om ’t braefst’ u comt bedeelen,

Iuycht nu, vermaect den lust, met held’re soete keelen

Tot Godes Eer, en ’sLants wel-varen, vreught bedrijft,

Ghy Batavieren inde Eendrachts-bant verstijft,

Tvvelc noch als voormaels moet ons meeste voorspoet teelen,

Band uyt de nyd’ge Twist, soect Rust en Lust gemeen,

Helpt ’t neus-wijs eyghen-waen onder de voeten treen,

Dat Liefde, Vrede steets mach meer en meer vermeeren

Bemint de waerheyts glans, hout een in’t hert, u heyl,

Op Godt betrout, haet trots, bedect u Naestens feyl,

Als ghy vvild u gheschied, en denct Wie faelt mach keeren.]]> fl. 1624


Sonnet of Klinck-dicht.



COmt vvack’re Sang-Goddin helpt lieffelijc nu queelen

Den Lof van ’t Vaderlandt, dat ’t langh voorspoedigh blijft,

’T welc hier so menich Geest met soete Vaersen schrijft,

En op verscheyden thoon om ’t braefst’ u comt bedeelen,

Iuycht nu, vermaect den lust, met held’re soete keelen

Tot Godes Eer, en ’sLants wel-varen, vreught bedrijft,

Ghy Batavieren inde Eendrachts-bant verstijft,

Tvvelc noch als voormaels moet ons meeste voorspoet teelen,

Band uyt de nyd’ge Twist, soect Rust en Lust gemeen,

Helpt ’t neus-wijs eyghen-waen onder de voeten treen,

Dat Liefde, Vrede steets mach meer en meer vermeeren

Bemint de waerheyts glans, hout een in’t hert, u heyl,

Op Godt betrout, haet trots, bedect u Naestens feyl,

Als ghy vvild u gheschied, en denct Wie faelt mach keeren.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21440 Tue, 07 Aug 2012 13:29:08 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21440 fl. 1624



MIdts eyghen vvaen sich selfs vaeck toeft door schyn van reden,

En veele Menschen sien, jae haken vroegh en laet

Nae ’t gheen, waer in hun rust en luste streckt tot baet

Daer door sy vanden weck en buyten ’t spoor gantsch treden,

Hier om uyt ’sLevens Ionst ghevraeght wort en ghebeden

T’antwoorden recht tot sticht met rijcke Re’ens beraet

Waer door den Mensch gheniet, en waer in dat bestaet

De meeste Rust, en Lust, te leven steets in vreden,

’T wert hier so deft verhaelt, ’t wert hier so deft gheseydt,

Doorsoeckt, doorleest, doorgront, hoe’t bondigh is beleydt,

Met antwoordt, waer door Rust en Lust meest is te vinden,

Dus Lesers leest, u wert te recht ghewesen aen

Te letten met opmerck den claeren wech te gaen,

Tracht die te volghen steets, slacht niet de siende blinden]]> fl. 1624



MIdts eyghen vvaen sich selfs vaeck toeft door schyn van reden,

En veele Menschen sien, jae haken vroegh en laet

Nae ’t gheen, waer in hun rust en luste streckt tot baet

Daer door sy vanden weck en buyten ’t spoor gantsch treden,

Hier om uyt ’sLevens Ionst ghevraeght wort en ghebeden

T’antwoorden recht tot sticht met rijcke Re’ens beraet

Waer door den Mensch gheniet, en waer in dat bestaet

De meeste Rust, en Lust, te leven steets in vreden,

’T wert hier so deft verhaelt, ’t wert hier so deft gheseydt,

Doorsoeckt, doorleest, doorgront, hoe’t bondigh is beleydt,

Met antwoordt, waer door Rust en Lust meest is te vinden,

Dus Lesers leest, u wert te recht ghewesen aen

Te letten met opmerck den claeren wech te gaen,

Tracht die te volghen steets, slacht niet de siende blinden]]>