https://sonett-archiv.com/forum/ Sun, 03 May 2026 09:17:39 +0000 MyBB https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21911 Fri, 17 Aug 2012 20:36:26 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21911
zeg mij de woorden, die ik na zal spreken.

Te lang ben ik van 't eenzaam pad geweken,

waar ik alleen ben met uw vreugde en smart.



Een ander zijn dan dien ik heb geleken

is mij geen offer, want te veel verward

is om mij 't leven, dat mij dwingt en tart;

ik snak naar 't breede vrij van bosch en beken.



Alleen te zijn, alleen, maar 't hart zoo vol

van stemmen en geluiden en van beelden,

van droomen die als kleuren op een bol

verschieten naar de zonnestralen speelden;

te treden uit een zwart en donker hol

in 't goud en groen van zonbestraalde weelden.]]>
zeg mij de woorden, die ik na zal spreken.

Te lang ben ik van 't eenzaam pad geweken,

waar ik alleen ben met uw vreugde en smart.



Een ander zijn dan dien ik heb geleken

is mij geen offer, want te veel verward

is om mij 't leven, dat mij dwingt en tart;

ik snak naar 't breede vrij van bosch en beken.



Alleen te zijn, alleen, maar 't hart zoo vol

van stemmen en geluiden en van beelden,

van droomen die als kleuren op een bol

verschieten naar de zonnestralen speelden;

te treden uit een zwart en donker hol

in 't goud en groen van zonbestraalde weelden.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21910 Fri, 17 Aug 2012 20:36:05 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21910
en kwam het einde ik zou den dood niet vreezen.

Van al wat rijk maakt 't rijke menschenwezen

heb ik de vreugd gekend in volle dagen.



En ook de smart, de zucht, en 't zwijgend lezen

in 't lot van wie naar eer en daden jagen.

Ook 't hoogst geluk van die vizioenen zagen,

en uit de schijn naar 't zuivre licht verrezen.



Maar 't sterke leven met zijn eigen dringen,

met lusten die verzadigd willen zijn;

't verlangen naar onzegbaar teere dingen;

met daad die scheppen moet, met haat aan schijn,

dat opent aldoor nieuwe en wijde kringen,

waarin ik met mijn oude zelf verdwijn.]]>
en kwam het einde ik zou den dood niet vreezen.

Van al wat rijk maakt 't rijke menschenwezen

heb ik de vreugd gekend in volle dagen.



En ook de smart, de zucht, en 't zwijgend lezen

in 't lot van wie naar eer en daden jagen.

Ook 't hoogst geluk van die vizioenen zagen,

en uit de schijn naar 't zuivre licht verrezen.



Maar 't sterke leven met zijn eigen dringen,

met lusten die verzadigd willen zijn;

't verlangen naar onzegbaar teere dingen;

met daad die scheppen moet, met haat aan schijn,

dat opent aldoor nieuwe en wijde kringen,

waarin ik met mijn oude zelf verdwijn.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21909 Fri, 17 Aug 2012 20:35:47 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21909
om inzicht en om richting aantegeven;

om u te duiden 't donkere beleven

van wat als jonge spruit en bloem ontloken.



Mij aan te passen aan uw oog was 't streven,

waartoe ik de eigen onlust heb gebroken;

en daden, die niet met mijn neiging stroken,

heb ik door binding van mijn wil geweven.



Zoo doende heb ik al te lang gewacht

om tot mijzelf het klinkend woord te richten,

dat het mij troost en ook wel duiding bracht.

De wereld werd mij tot een drom van plichten,

en stomgeslagen scheen bescheiden klacht

om hechte steun, die in mijn hart ging zwichten.]]>
om inzicht en om richting aantegeven;

om u te duiden 't donkere beleven

van wat als jonge spruit en bloem ontloken.



Mij aan te passen aan uw oog was 't streven,

waartoe ik de eigen onlust heb gebroken;

en daden, die niet met mijn neiging stroken,

heb ik door binding van mijn wil geweven.



Zoo doende heb ik al te lang gewacht

om tot mijzelf het klinkend woord te richten,

dat het mij troost en ook wel duiding bracht.

De wereld werd mij tot een drom van plichten,

en stomgeslagen scheen bescheiden klacht

om hechte steun, die in mijn hart ging zwichten.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21908 Fri, 17 Aug 2012 20:35:24 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21908
van scherp doordacht en sober zwaar betoog,

waarin mijn ziel zich stil en stug bewoog,

de lichte deining van mijn lusten stoorden.



De dadenstroom wiens snelle vlieten zoog

mij weg van 't mijmren aan verlaten boorden,

dwong mij tot fel geluid, dat velen 't hoorden;

zoo werd mijn stem wel hard maar dor en droog.



En toch kende ik maar al te diep 't verlangen

naar zuivre klank en 't vaste maatgeluid;

naar 't stroomen van de sterke woordengangen.

Van de eerste jeugd ging mij de lust al uit

naar blijde vreugd van zacht verklonken zangen,

naar klanken voller dan van snaar en fluit.]]>
van scherp doordacht en sober zwaar betoog,

waarin mijn ziel zich stil en stug bewoog,

de lichte deining van mijn lusten stoorden.



De dadenstroom wiens snelle vlieten zoog

mij weg van 't mijmren aan verlaten boorden,

dwong mij tot fel geluid, dat velen 't hoorden;

zoo werd mijn stem wel hard maar dor en droog.



En toch kende ik maar al te diep 't verlangen

naar zuivre klank en 't vaste maatgeluid;

naar 't stroomen van de sterke woordengangen.

Van de eerste jeugd ging mij de lust al uit

naar blijde vreugd van zacht verklonken zangen,

naar klanken voller dan van snaar en fluit.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21907 Fri, 17 Aug 2012 20:35:05 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21907
en langzaam - als het moet op de oude baan -

in 't spoor van jaren her den weg te gaan,

den weg, waar vrienden zijlings mij ontslopen?



De boomen, die er diep geworteld staan,

door zon omblakerd of in mist doordropen,

zij bleven jaar op jaar en hielden open

een wijde en lange poort van d' eendre laan.



Niet eender bleef de wandlaar, die ik ben.

Nog zie ik mij genieten van 't bewegen

naar 't verre doel in snellen sprong en ren.

Die vreugd bezonk en hield de voeten tegen.

Het doel dat ik in lijn en cijfers ken,

lokt niet meer blij en trekt mij zonder zegen.]]>
en langzaam - als het moet op de oude baan -

in 't spoor van jaren her den weg te gaan,

den weg, waar vrienden zijlings mij ontslopen?



De boomen, die er diep geworteld staan,

door zon omblakerd of in mist doordropen,

zij bleven jaar op jaar en hielden open

een wijde en lange poort van d' eendre laan.



Niet eender bleef de wandlaar, die ik ben.

Nog zie ik mij genieten van 't bewegen

naar 't verre doel in snellen sprong en ren.

Die vreugd bezonk en hield de voeten tegen.

Het doel dat ik in lijn en cijfers ken,

lokt niet meer blij en trekt mij zonder zegen.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21906 Fri, 17 Aug 2012 20:34:42 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21906
het diepste wat mijn hart ervaren mocht,

en toch - toen ik voor 't eerst naar rijmen zocht,

was één uur rijker dan nu reeksen weken.



De kracht, waarmee 'k als jongen dwalend vocht,

is nu gestaald, en vaak vertrouwd gebleken;

en toch - nu ik mijn hart wil openbreken,

faalt mij de macht, die jeugdzang samenvlocht.



Ik heb gewacht en mijn geduld beproefd,

van dag tot dag in onverzwakt vertrouwen,

tot eens de zang - hoe lang zij in mij toeft -

zich als een rijpe bloei zal openvouwen.

Hoe werd ik daaglijksch meer en meer bedroefd

dat week de lust om woorden op te bouwen.]]>
het diepste wat mijn hart ervaren mocht,

en toch - toen ik voor 't eerst naar rijmen zocht,

was één uur rijker dan nu reeksen weken.



De kracht, waarmee 'k als jongen dwalend vocht,

is nu gestaald, en vaak vertrouwd gebleken;

en toch - nu ik mijn hart wil openbreken,

faalt mij de macht, die jeugdzang samenvlocht.



Ik heb gewacht en mijn geduld beproefd,

van dag tot dag in onverzwakt vertrouwen,

tot eens de zang - hoe lang zij in mij toeft -

zich als een rijpe bloei zal openvouwen.

Hoe werd ik daaglijksch meer en meer bedroefd

dat week de lust om woorden op te bouwen.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21744 Wed, 15 Aug 2012 15:16:39 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21744

I

Langs lanen, die de Zondagswandlaars leiden

door lichte lommerlust naar vrijen grond,

tuft auto, wielert jeugd, en juichend, bont

is 't leven, dat de stad daar uit gaat spreiden.



Een voetpad volgt, wie zich uit volte ontwond

naar eenzaam duin, dat blikt op zee en weiden,

gevreesd geroep en ruwen duw te mijden,

opdat hij ongestoord een eigen vreugde vond.



In dichtsten drom, bij allerluidsten lach

versombert zijn gelaat, zoekt schuw zijn oog

waar enkle vogel hoogste lucht doorvloog.



Of 't volk zijn jool niet vrij uitvieren mag?

Het luist're niet naar luidloos zielsbeklag,

maar 't misse zang, die diepre vreugd bewoog.



II

De kale keienstraat kan niet verbannen,

noch 't romm'lig bouwwerk, zomerwind zoet geurig

van 't overwaaide bosch en 'thooiveld kleurig.

Ziet, hoe er stoeit door stoet van zwarte mannen



het spel van lichtgejurkte kind'ren fleurig.

Zoo breekt een dag, door zon wijduit gespannen

de dor-aanéén-gerijde dadenplannen

van saaie woonwijk, regengrauw en treurig.



De wind doordringt de straten wonderdadig,

en zon verguldt het donkerste benauwen.



Zoo 't leven loont met vreugden overdadig,

wie zon en wind door alles wil vertrouwen.



Wanneer mijn geest in straten voort blijft bouwen,

weest wond're hemelvreugd mij dan genadig.

III



Twee wegen ben 'k van uit mijn huis gegaan,

één langs het straatvlak van verbreede stad,

die heerscht als eertijds met bevel en schat,

regeert het volk, dat rekt naar nieuw bestaan.



Laag loofhout dekt het andre smalle pad,

uit veld door duin naar strand, waar rustloos slaan

de brandingsgolven 't eind van verre baan,

wiens loop en aanvang 't gretig oog nooit mat.



Ik volgde stipt een onuitwijk'bre plicht,

die laatste kracht tot uiterst pogen richt

op 't buigen van 't gezag in dienst van 't volk.



Maar 'k zocht ook vaak die wond're brandingskolk,

waar doelloos alle kracht van 't golven zwicht,

wijl zwerft op lichte zee schauw van een wolk.]]>

I

Langs lanen, die de Zondagswandlaars leiden

door lichte lommerlust naar vrijen grond,

tuft auto, wielert jeugd, en juichend, bont

is 't leven, dat de stad daar uit gaat spreiden.



Een voetpad volgt, wie zich uit volte ontwond

naar eenzaam duin, dat blikt op zee en weiden,

gevreesd geroep en ruwen duw te mijden,

opdat hij ongestoord een eigen vreugde vond.



In dichtsten drom, bij allerluidsten lach

versombert zijn gelaat, zoekt schuw zijn oog

waar enkle vogel hoogste lucht doorvloog.



Of 't volk zijn jool niet vrij uitvieren mag?

Het luist're niet naar luidloos zielsbeklag,

maar 't misse zang, die diepre vreugd bewoog.



II

De kale keienstraat kan niet verbannen,

noch 't romm'lig bouwwerk, zomerwind zoet geurig

van 't overwaaide bosch en 'thooiveld kleurig.

Ziet, hoe er stoeit door stoet van zwarte mannen



het spel van lichtgejurkte kind'ren fleurig.

Zoo breekt een dag, door zon wijduit gespannen

de dor-aanéén-gerijde dadenplannen

van saaie woonwijk, regengrauw en treurig.



De wind doordringt de straten wonderdadig,

en zon verguldt het donkerste benauwen.



Zoo 't leven loont met vreugden overdadig,

wie zon en wind door alles wil vertrouwen.



Wanneer mijn geest in straten voort blijft bouwen,

weest wond're hemelvreugd mij dan genadig.

III



Twee wegen ben 'k van uit mijn huis gegaan,

één langs het straatvlak van verbreede stad,

die heerscht als eertijds met bevel en schat,

regeert het volk, dat rekt naar nieuw bestaan.



Laag loofhout dekt het andre smalle pad,

uit veld door duin naar strand, waar rustloos slaan

de brandingsgolven 't eind van verre baan,

wiens loop en aanvang 't gretig oog nooit mat.



Ik volgde stipt een onuitwijk'bre plicht,

die laatste kracht tot uiterst pogen richt

op 't buigen van 't gezag in dienst van 't volk.



Maar 'k zocht ook vaak die wond're brandingskolk,

waar doelloos alle kracht van 't golven zwicht,

wijl zwerft op lichte zee schauw van een wolk.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21737 Wed, 15 Aug 2012 07:57:56 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21737
zwervers als ik, door zwerver's nood geplaagd.

Hoe vaak werdt gij, die 't leven luttel vraagt

dan zon en frissche wind en akkerbloemen,



door wreed seizoen geteisterd; ach wie vraagt

van 't weeldrig volk, die zich kunstzinnig roemen,

naar nijd'ge wespen die uw pijn omzoemen

als gij in zon de zwaarste lasten draagt.



Gij kwaamt en zongt uw lied'ren als verhalen

van open schoonheid, die ons blij verscheen,

en liet uw stemmen juichend rijzen, dalen.



Wat deert het wie u hoort. 'k Zie luistraars geen.

'k Zie u, en volg u, 'k moet tot u behooren.

Wij zwervers zingen schoonheid's verre koren.]]>
zwervers als ik, door zwerver's nood geplaagd.

Hoe vaak werdt gij, die 't leven luttel vraagt

dan zon en frissche wind en akkerbloemen,



door wreed seizoen geteisterd; ach wie vraagt

van 't weeldrig volk, die zich kunstzinnig roemen,

naar nijd'ge wespen die uw pijn omzoemen

als gij in zon de zwaarste lasten draagt.



Gij kwaamt en zongt uw lied'ren als verhalen

van open schoonheid, die ons blij verscheen,

en liet uw stemmen juichend rijzen, dalen.



Wat deert het wie u hoort. 'k Zie luistraars geen.

'k Zie u, en volg u, 'k moet tot u behooren.

Wij zwervers zingen schoonheid's verre koren.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21736 Wed, 15 Aug 2012 07:57:28 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21736
Ben ik geen zwerver in bestoven kleed,

die zich te zeer onooglijke' arme weet,

en daarom wijkt van blijden die vergaad'ren



tot avondfeest van zang, waar gondel gleed

naar ouden bouw, wiens lijn als levende aad'ren

veelkleurig licht ontgloeit; waar strooibloemblaadren

begroeten 't spel, dat ik omzwervend meed.



Kasteelplein wijd, fluweel en zijden waden

bekoren 't kleurgrage oog, gezangen ruischen

om teed'rer liefde schoon teer te doen raden.



Ik vlood naar zee, wier branding 'k hoorde bruisen

in 't eenzaam duin, als ver en verder klagen

van wie u, schoonheid, niet te naad'ren wagen.]]>
Ben ik geen zwerver in bestoven kleed,

die zich te zeer onooglijke' arme weet,

en daarom wijkt van blijden die vergaad'ren



tot avondfeest van zang, waar gondel gleed

naar ouden bouw, wiens lijn als levende aad'ren

veelkleurig licht ontgloeit; waar strooibloemblaadren

begroeten 't spel, dat ik omzwervend meed.



Kasteelplein wijd, fluweel en zijden waden

bekoren 't kleurgrage oog, gezangen ruischen

om teed'rer liefde schoon teer te doen raden.



Ik vlood naar zee, wier branding 'k hoorde bruisen

in 't eenzaam duin, als ver en verder klagen

van wie u, schoonheid, niet te naad'ren wagen.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21735 Wed, 15 Aug 2012 07:57:05 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21735
als moede zwerver, die zijn passen telt,

daar meer dan lust in rust, hem 't weten kwelt

hoe ginds in hoogsten nood te wachten staat



schuwschreiend kind, door 't loerend oog ontsteld

van zin'lijk volk langs avondlijke straat,

dat tuchtloos greinst en spottend snijdend praat.

Als stadslicht aan de lucht dreigt dat in 't veld,



waar eenzaam ligt mijn weg door 't avondkil

van grauwen regendag; de natte landen

omdampen 't slijkrig pad, waar 'k beef en ril



door 't moedloos moe zijn, meer nog door de schande,

dat 't liefste bleef in diepsten nood verlaten.

Zang steun mijn gang met luide en vaste maten.]]>
als moede zwerver, die zijn passen telt,

daar meer dan lust in rust, hem 't weten kwelt

hoe ginds in hoogsten nood te wachten staat



schuwschreiend kind, door 't loerend oog ontsteld

van zin'lijk volk langs avondlijke straat,

dat tuchtloos greinst en spottend snijdend praat.

Als stadslicht aan de lucht dreigt dat in 't veld,



waar eenzaam ligt mijn weg door 't avondkil

van grauwen regendag; de natte landen

omdampen 't slijkrig pad, waar 'k beef en ril



door 't moedloos moe zijn, meer nog door de schande,

dat 't liefste bleef in diepsten nood verlaten.

Zang steun mijn gang met luide en vaste maten.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21653 Sun, 12 Aug 2012 14:36:11 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21653 1875-1955 Niederlande


De spoorbrug



De ijle bogen van een ijz'ren brug

reiken zich over van de pijlerstammen

in snellen stroom, tot aan de groene dammen

met spoorbaanstaven op den sterken rug.



In de avond gaan daar langs mij moede en klamme

doorzwoegde lijven naar hun huis terug

na 't werk in de oeverstad; zie, ginds staat stug

fabrieksklomp, waar door ruiten lichten vlammen.



Over de velden welft zacht-roode lucht,

rivier glanst weg in vlakke groene weiden

met pracht van dag, die voor het donker vlucht.



Vermoeide ziel wil zich daarmee verblijden,

maar luistert scherp naar sleepend voetgerucht:

zwijgende zorgen, die voorbij mij glijden.]]> 1875-1955 Niederlande


De spoorbrug



De ijle bogen van een ijz'ren brug

reiken zich over van de pijlerstammen

in snellen stroom, tot aan de groene dammen

met spoorbaanstaven op den sterken rug.



In de avond gaan daar langs mij moede en klamme

doorzwoegde lijven naar hun huis terug

na 't werk in de oeverstad; zie, ginds staat stug

fabrieksklomp, waar door ruiten lichten vlammen.



Over de velden welft zacht-roode lucht,

rivier glanst weg in vlakke groene weiden

met pracht van dag, die voor het donker vlucht.



Vermoeide ziel wil zich daarmee verblijden,

maar luistert scherp naar sleepend voetgerucht:

zwijgende zorgen, die voorbij mij glijden.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21652 Sun, 12 Aug 2012 14:35:34 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21652 1875-1955 Niederlande


Sonsbeek


Een woud van loover wuift om 't vijverblank

klaat'rend bestroomd uit zilv'ren waterval.

Daarachter rijst der heuv'len donk're wal

met eik en pijnbosch steil op schuinen flank.



Zandpaden kronk'len neer naar 't Sonsbeekdal,

waar springt fontein en zwemmen zwanen rank.

Der reuzenbeuken eind'loos takgesprank

omhuift op heuv'lenhoogte een stille hal.



Woont hier de herfst? die 't weedrig park doortoovert

met zooveel kleur, dat ik verrukt er dwaal

en voel mijn ziel door wonderschoon omlooverd?



Beleef ik Oostersch boeiend nachtverhaal

van zeer begeerde schat, op eens veroverd?

't Kwijnt alles weg nu naar de stad ik daal.]]> 1875-1955 Niederlande


Sonsbeek


Een woud van loover wuift om 't vijverblank

klaat'rend bestroomd uit zilv'ren waterval.

Daarachter rijst der heuv'len donk're wal

met eik en pijnbosch steil op schuinen flank.



Zandpaden kronk'len neer naar 't Sonsbeekdal,

waar springt fontein en zwemmen zwanen rank.

Der reuzenbeuken eind'loos takgesprank

omhuift op heuv'lenhoogte een stille hal.



Woont hier de herfst? die 't weedrig park doortoovert

met zooveel kleur, dat ik verrukt er dwaal

en voel mijn ziel door wonderschoon omlooverd?



Beleef ik Oostersch boeiend nachtverhaal

van zeer begeerde schat, op eens veroverd?

't Kwijnt alles weg nu naar de stad ik daal.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21651 Sun, 12 Aug 2012 14:34:50 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21651 1875-1955 Niederlande


IJzergieterij


Zwarte avond donkerde over al de daken

van grauw fabriek met woninkjes terzij.

Uit ovenschoorsteen van de gieterij

door bleeken walm flikk'rende vlammen braken.

Voor de ovenmond stond al een man te waken,

wijst gietpotdragers elk zijn plaats in rij.



Nu breekt uit de ijz'ren wand in vlammend vlieten

helgele stroom en spatten vuur omschieten

't roodglansgelaat der mannen kalm en zwart.



Die dwalen 't rondom donker in: het gieten

vlamt en verdooft nu hier dan ginds, verward.

Gloed stolt in arbeid: ijzer sterk en hard.

In 't binnenduister kropen werklui bij

den zwarten grond om gietvorm klaar te maken.]]> 1875-1955 Niederlande


IJzergieterij


Zwarte avond donkerde over al de daken

van grauw fabriek met woninkjes terzij.

Uit ovenschoorsteen van de gieterij

door bleeken walm flikk'rende vlammen braken.

Voor de ovenmond stond al een man te waken,

wijst gietpotdragers elk zijn plaats in rij.



Nu breekt uit de ijz'ren wand in vlammend vlieten

helgele stroom en spatten vuur omschieten

't roodglansgelaat der mannen kalm en zwart.



Die dwalen 't rondom donker in: het gieten

vlamt en verdooft nu hier dan ginds, verward.

Gloed stolt in arbeid: ijzer sterk en hard.

In 't binnenduister kropen werklui bij

den zwarten grond om gietvorm klaar te maken.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21650 Sun, 12 Aug 2012 14:33:48 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21650 1875-1955 Niederlande


Steenfabriek

In de uiterwaard langs blank gewassen Waal

ligt steenfabriek met ovens, hof en schuren,

omhuld door dampen, die de kracht verduren

van guldend zonlicht. Nevelwei is vaal;



maar daken gloeien rood en de ovenmuren

gelijken oud kasteel, waaruit een straal

van vuur en rook naar voren schiet; de Waal

glanst scheepbezeild, zoodat ik door mijn turen



in 't verre spel van zon en ochtenddampen

waan Maart van Rossem's heer vóór tentenkampen

hertooverd in 't nu vredig Betuwsch land.



'k Zag later zwoegend heet in zonnebrand

kleimors'ge kerels kruien, persen, stampen,

blootvoetsche vrouwen stap'len steen aan kant.]]> 1875-1955 Niederlande


Steenfabriek

In de uiterwaard langs blank gewassen Waal

ligt steenfabriek met ovens, hof en schuren,

omhuld door dampen, die de kracht verduren

van guldend zonlicht. Nevelwei is vaal;



maar daken gloeien rood en de ovenmuren

gelijken oud kasteel, waaruit een straal

van vuur en rook naar voren schiet; de Waal

glanst scheepbezeild, zoodat ik door mijn turen



in 't verre spel van zon en ochtenddampen

waan Maart van Rossem's heer vóór tentenkampen

hertooverd in 't nu vredig Betuwsch land.



'k Zag later zwoegend heet in zonnebrand

kleimors'ge kerels kruien, persen, stampen,

blootvoetsche vrouwen stap'len steen aan kant.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21649 Sun, 12 Aug 2012 13:22:46 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21649 1875-1955 Niederlande


Middachter Laan


Slank-hooge beuken in vierdubb'le rij

bouwen de hal, waarin als feestbanieren

inwaartsche twijgen gelend loover zwieren;

't zwaar takkenwerk buigt neerwaarts wijd terzij.



Hier is een plechtig feest roemrijk te vieren!

Dit zwijgend voorgevoel omhuivert mij

nu 'k ochtends vroeg op rijwiel laan doorglij

en vrees met bel een hooge rust te ontsieren.



Langs 't akkerleeg rondom glijdt zonneschijn,

de tinnen van 't kasteel zijn opgeblonken,

guld wordt van 't verre bosch de boomtoplijn.



Als kralen kleur door 't zongestraal ontvonken

in 't oost'lijk licht-dooraderd bladgordijn,

heeft heel die hal een lied van herfst doorklonken.]]> 1875-1955 Niederlande


Middachter Laan


Slank-hooge beuken in vierdubb'le rij

bouwen de hal, waarin als feestbanieren

inwaartsche twijgen gelend loover zwieren;

't zwaar takkenwerk buigt neerwaarts wijd terzij.



Hier is een plechtig feest roemrijk te vieren!

Dit zwijgend voorgevoel omhuivert mij

nu 'k ochtends vroeg op rijwiel laan doorglij

en vrees met bel een hooge rust te ontsieren.



Langs 't akkerleeg rondom glijdt zonneschijn,

de tinnen van 't kasteel zijn opgeblonken,

guld wordt van 't verre bosch de boomtoplijn.



Als kralen kleur door 't zongestraal ontvonken

in 't oost'lijk licht-dooraderd bladgordijn,

heeft heel die hal een lied van herfst doorklonken.]]>