https://sonett-archiv.com/forum/ Thu, 07 May 2026 16:44:07 +0000 MyBB https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21388 Sun, 05 Aug 2012 13:40:00 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21388
Dat door d’natuer, ghy my hebt voort ghebracht,

In dees Stadt, daer u naem vvort groot gheacht:

Daer liefde’ en trouw, haer vvoonst’ hebben eendrachtich.



O g’luckich Stadt, in vvien ick vindt’ vvoonachtich,

Selfs d’Hemel Maeght, die noyt onrecht en vvracht:

Door vviens beleydt, voor-spoet u bly toe lacht:

Vviens groot ghewin elck een hier is deelachtich.



Oft schoon mijn Pen, naer eysch beschrieven vvou,

t’Heerlijck cieraet, van u Cost’lijck ghebou,

t’Verstant te svvack, zoudt niet al conen vaten.



g’Leertheyt doet hier meer nut, als oyt t’Athe’en,

Soo dat u naem in Lethes niet driest heen:

Voor Dian' sal Apoll' te volghen laten.]]>
Dat door d’natuer, ghy my hebt voort ghebracht,

In dees Stadt, daer u naem vvort groot gheacht:

Daer liefde’ en trouw, haer vvoonst’ hebben eendrachtich.



O g’luckich Stadt, in vvien ick vindt’ vvoonachtich,

Selfs d’Hemel Maeght, die noyt onrecht en vvracht:

Door vviens beleydt, voor-spoet u bly toe lacht:

Vviens groot ghewin elck een hier is deelachtich.



Oft schoon mijn Pen, naer eysch beschrieven vvou,

t’Heerlijck cieraet, van u Cost’lijck ghebou,

t’Verstant te svvack, zoudt niet al conen vaten.



g’Leertheyt doet hier meer nut, als oyt t’Athe’en,

Soo dat u naem in Lethes niet driest heen:

Voor Dian' sal Apoll' te volghen laten.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21387 Sun, 05 Aug 2012 13:39:16 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21387
V onghestadicheyt vvord’ ick nu vvel ghevvaer,

VVant doen ick lagh in lijn, door liefdens banden swaer,

Doen cond’ ic mercken niet, dat ghy yet vveect ter zyden:

Maer nu ick ben verlost, van dit verdrietich lyden,

En nu ick ben bevrijdt, van t’doodelick ghevaer,

Daer ick in heb ghevveest, soo meenich dach en jaer:

En nu mijn droeve ziel, hem eens soud’ gaen verblyden,

Nu vliet ghy als een pijl, ghedreven voor de vvint:

Den nacht ghy nau en brengt, den dach terstont begint:

Soo dat de nacht gheen uyr, by my en schijnt te vvesen.

Ay tijt, nu soete tijt, by my u vvat vertoeft,

En vvilt vry snellick vlien, van die, die zijn bedroeft,

Soo sult ghy om u daet van elck hier zijn ghepresen.]]>
V onghestadicheyt vvord’ ick nu vvel ghevvaer,

VVant doen ick lagh in lijn, door liefdens banden swaer,

Doen cond’ ic mercken niet, dat ghy yet vveect ter zyden:

Maer nu ick ben verlost, van dit verdrietich lyden,

En nu ick ben bevrijdt, van t’doodelick ghevaer,

Daer ick in heb ghevveest, soo meenich dach en jaer:

En nu mijn droeve ziel, hem eens soud’ gaen verblyden,

Nu vliet ghy als een pijl, ghedreven voor de vvint:

Den nacht ghy nau en brengt, den dach terstont begint:

Soo dat de nacht gheen uyr, by my en schijnt te vvesen.

Ay tijt, nu soete tijt, by my u vvat vertoeft,

En vvilt vry snellick vlien, van die, die zijn bedroeft,

Soo sult ghy om u daet van elck hier zijn ghepresen.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21386 Sun, 05 Aug 2012 13:38:40 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21386
Verlangt naer een fonteyn, om zijnen drogen borst

Te laven met het claer water, daer hem na dorst:

So oock verlangt mijn ziel, met een gestadich suchten

Na u mijn weerde vrou, fonteyn van mijn ghenuchten,

Die door u schoonheyts glans, t’ vier in mijn herte porst,

So dat noch killend’ sneeuvv, noch coude vriesich vorst,

Dit vier can dempen uyt, t’vvelc my doet treurich duchten.

Och vvaert dat ghy eens vvout, uyt mededoghen slaen

V oogen op de mijn, die staegh vol tranen staen!

En op mijn droeven mont, die niet en doet als claghen.

Ick hoope dat ghy sout, bevveecht int herte zijn,

Om blusschen dese brant, om blusschen dese pijn,

Die ick in-vvendich moet, om uvvent vville dragen.]]>
Verlangt naer een fonteyn, om zijnen drogen borst

Te laven met het claer water, daer hem na dorst:

So oock verlangt mijn ziel, met een gestadich suchten

Na u mijn weerde vrou, fonteyn van mijn ghenuchten,

Die door u schoonheyts glans, t’ vier in mijn herte porst,

So dat noch killend’ sneeuvv, noch coude vriesich vorst,

Dit vier can dempen uyt, t’vvelc my doet treurich duchten.

Och vvaert dat ghy eens vvout, uyt mededoghen slaen

V oogen op de mijn, die staegh vol tranen staen!

En op mijn droeven mont, die niet en doet als claghen.

Ick hoope dat ghy sout, bevveecht int herte zijn,

Om blusschen dese brant, om blusschen dese pijn,

Die ick in-vvendich moet, om uvvent vville dragen.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21385 Sun, 05 Aug 2012 13:38:01 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21385
En wilt niet swerven langh, in d’ydel breede lucht,

Maer gaet tot mijn vriendin, laet horen haer t’gerucht

Van mijn bedroefde ziel, schier doot door t’vierich gloeyen,

Op hoope oft sy vvou, haer eens te my-waerts spoeyen,

En drieven door haer glans, mijn lijden inde vlucht,

Soo zoud’ verdreven zijn, mijn droef-peynsich geducht,

En mijn verdvvenen vreugt, zoud’ vveer int herte groeyen.

Die my dus suchten doet, ick meer, als my bemin:

Hoe straf dat sy valt, ick noem haer mijn vriendin.

Och mocht ick na veel pijn! haer jonste noch vervverven.

Mocht ick na veel ghebe’en, vercryghen noch ghenaed’

k’Soud’ omhelsen met lust, dit quaed, dit soete quaed,

Dat my op eenen dach vvel duysent mael doet sterven.]]>
En wilt niet swerven langh, in d’ydel breede lucht,

Maer gaet tot mijn vriendin, laet horen haer t’gerucht

Van mijn bedroefde ziel, schier doot door t’vierich gloeyen,

Op hoope oft sy vvou, haer eens te my-waerts spoeyen,

En drieven door haer glans, mijn lijden inde vlucht,

Soo zoud’ verdreven zijn, mijn droef-peynsich geducht,

En mijn verdvvenen vreugt, zoud’ vveer int herte groeyen.

Die my dus suchten doet, ick meer, als my bemin:

Hoe straf dat sy valt, ick noem haer mijn vriendin.

Och mocht ick na veel pijn! haer jonste noch vervverven.

Mocht ick na veel ghebe’en, vercryghen noch ghenaed’

k’Soud’ omhelsen met lust, dit quaed, dit soete quaed,

Dat my op eenen dach vvel duysent mael doet sterven.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21384 Sun, 05 Aug 2012 13:37:11 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21384
Een beeld, een aerdich beeld, dat elck seer vvel aenstont.

Maer noyt gheen schoonder beeld, ter vverelt men en vont,

Als mijn eerweerde vrouw, die my doet vierich blaken.

Als ick sie, d’ooghsken bruyn, en roodblosende caken:

Haer tanden als yvoor, en sacht Corale mont:

Haer hals so vvit als sneeuvv, en t’aenschijn blanck en ront,

Soo dunckt my dat natuer, geen schoonder beeld can raken.

Haer vvelghemaeckt lichaem, dat is van lit tot lit,

Soo aerdich vvelbesneen, dat haer niet en mis-sit,

Tot vvelcxgherief sy heeft, tvvee cleen en vvitte handen.

Haer voetjes cort en smal, seer aerdich staen ten tredt,

Als sy gaet over straet, haer lichaem nau versedt,

So dat ickse met recht, de schoonst’ noem van de landen]]>
Een beeld, een aerdich beeld, dat elck seer vvel aenstont.

Maer noyt gheen schoonder beeld, ter vverelt men en vont,

Als mijn eerweerde vrouw, die my doet vierich blaken.

Als ick sie, d’ooghsken bruyn, en roodblosende caken:

Haer tanden als yvoor, en sacht Corale mont:

Haer hals so vvit als sneeuvv, en t’aenschijn blanck en ront,

Soo dunckt my dat natuer, geen schoonder beeld can raken.

Haer vvelghemaeckt lichaem, dat is van lit tot lit,

Soo aerdich vvelbesneen, dat haer niet en mis-sit,

Tot vvelcxgherief sy heeft, tvvee cleen en vvitte handen.

Haer voetjes cort en smal, seer aerdich staen ten tredt,

Als sy gaet over straet, haer lichaem nau versedt,

So dat ickse met recht, de schoonst’ noem van de landen]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21383 Sun, 05 Aug 2012 13:36:21 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21383
Des werelts cloot verlicht, en duysternis verdrieft,

Soo dat de donck’re nacht, niet langher by ons blieft,

Als Aurora ontsluyt, de vensters van u salen,

VVaer door t’hem al verheugt, op bergh in bosch en dalen:

VVant al wat adem haelt, vvort door u licht gherieft:

Iae oock t’schier doode cruyt, in Vesta schoot verstieft,

Schijnt hem te rechten op, door u goudt glinst’rich pralen.

Maer dees u claerheyt al, en is te achten niet,

wanneer men vvel aenschout, vvanneer men vvel aensiet

De claerheyt van mijn vrou, die droefheyt can doen vluchten.

VVant sy niet t’oogh alleen: maer oock het hert verlicht,

Dat in mijn diepe borst bedooven leyt seer dicht,

Met eenen dicken damp, van vveenen, claghen, suchten.]]>
Des werelts cloot verlicht, en duysternis verdrieft,

Soo dat de donck’re nacht, niet langher by ons blieft,

Als Aurora ontsluyt, de vensters van u salen,

VVaer door t’hem al verheugt, op bergh in bosch en dalen:

VVant al wat adem haelt, vvort door u licht gherieft:

Iae oock t’schier doode cruyt, in Vesta schoot verstieft,

Schijnt hem te rechten op, door u goudt glinst’rich pralen.

Maer dees u claerheyt al, en is te achten niet,

wanneer men vvel aenschout, vvanneer men vvel aensiet

De claerheyt van mijn vrou, die droefheyt can doen vluchten.

VVant sy niet t’oogh alleen: maer oock het hert verlicht,

Dat in mijn diepe borst bedooven leyt seer dicht,

Met eenen dicken damp, van vveenen, claghen, suchten.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21382 Sun, 05 Aug 2012 13:35:41 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21382
De trootse herten dvvinght, en maeckt u onderdaen

VVat leeft, en leven doet, so datse willich gaen

In uvve slaverny, wat soet: maer meest verdrieten.

De Nymphen die haer woonst’ hebben, in diepe vlieten,

En connen noch u macht, noch vville vvederstaen,

Iae oock de Goden hoogh, hoe vvijs, hoe vvel beraen,

Moeten door u ghevvelt, veel smaed, en smart ghenieten.

Maer dees u macht, die’t al vervvint, vvat machtich lijckt,

Het eygen-liefdich hert, van mijn vrou niet verschrijct,

VVant sy gheduerich spot, met u en met mijn clachten.

Dus neemt u gulden schicht, u schicht vol soete smert,

Door-clieft haer elpen borst, op dat haer ysich hert,

Van eyghen liefd’ ondoy, om mijn verdriet te sachten.]]>
De trootse herten dvvinght, en maeckt u onderdaen

VVat leeft, en leven doet, so datse willich gaen

In uvve slaverny, wat soet: maer meest verdrieten.

De Nymphen die haer woonst’ hebben, in diepe vlieten,

En connen noch u macht, noch vville vvederstaen,

Iae oock de Goden hoogh, hoe vvijs, hoe vvel beraen,

Moeten door u ghevvelt, veel smaed, en smart ghenieten.

Maer dees u macht, die’t al vervvint, vvat machtich lijckt,

Het eygen-liefdich hert, van mijn vrou niet verschrijct,

VVant sy gheduerich spot, met u en met mijn clachten.

Dus neemt u gulden schicht, u schicht vol soete smert,

Door-clieft haer elpen borst, op dat haer ysich hert,

Van eyghen liefd’ ondoy, om mijn verdriet te sachten.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21381 Sun, 05 Aug 2012 13:35:00 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21381
t’ Is yet dat therte in onruste leven doet,

En dat gheneught en vreught, verkeert in pijn onsoet:

Dat jock, dat lach, dat sangh, verkeert in droevich clagen.

Dat t’jeugdich lichaem sterck, uyt-teert door deurich plagen,

En dat zijn schoonheyts glans verslint door d’hete gloet

Van d’onghebluste min, met swaer ghepeyns ghevoet,

Soo dat den minnaer selfs, crieght in hem self mishaghen.

Dat sulcx is vvaer dat blijckt, aen mijn persoons ghestalt,

Siet hoe mijn lust, mijn vreught, en schoonheyt my ontfalt,

Om een, vviens troostbaer jonst, ick niet en can ghenieten.

Doch vvist ick dat haer hert, hadd’ tot mijn lyden lust,

k’Soud’ in mijn teghen spoet, vvesen seer vvel gherust:

VVant mijn selfs lusten zijn d’oorsaec van mijn verdrieten.]]>
t’ Is yet dat therte in onruste leven doet,

En dat gheneught en vreught, verkeert in pijn onsoet:

Dat jock, dat lach, dat sangh, verkeert in droevich clagen.

Dat t’jeugdich lichaem sterck, uyt-teert door deurich plagen,

En dat zijn schoonheyts glans verslint door d’hete gloet

Van d’onghebluste min, met swaer ghepeyns ghevoet,

Soo dat den minnaer selfs, crieght in hem self mishaghen.

Dat sulcx is vvaer dat blijckt, aen mijn persoons ghestalt,

Siet hoe mijn lust, mijn vreught, en schoonheyt my ontfalt,

Om een, vviens troostbaer jonst, ick niet en can ghenieten.

Doch vvist ick dat haer hert, hadd’ tot mijn lyden lust,

k’Soud’ in mijn teghen spoet, vvesen seer vvel gherust:

VVant mijn selfs lusten zijn d’oorsaec van mijn verdrieten.]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21380 Sun, 05 Aug 2012 13:25:23 +0000 ZaunköniG]]> https://sonett-archiv.com/forum/showthread.php?tid=21380
Dat mijn ooghe aensach, het overschoon aenschijn,

Van d’alweerdige maegt, wiens blinckend’ claerheyt fijn

Vervvint het levend’ licht, van Phoebi gulden vvagen.

Och! dat toch mijn persoon, en dienst haer mocht behaghen,

Of dat ick mocht een van haer minste dienaers sijn,

Soo soud’ ghenesen vvel, mijn smert en bitter pijn,

Die ’t hert in-vvendich moet, om harent vville draghen.

Tot loon voor dese jonst, sou’k met gheboghen knien,

Op danckbaerheyts altaer, mijn offer staegh haer bien,

Daer ick sou tot haer eer, doen branden duysen toortsen.

Maer soo d’hooghdraghentheyt, vant edel braef ghelaet,

Dees aengheboden dienst, en mijn persoon versmaet,

Soo vvert mijn ziel verteert, door wel-lusts hete coortsen.]]>
Dat mijn ooghe aensach, het overschoon aenschijn,

Van d’alweerdige maegt, wiens blinckend’ claerheyt fijn

Vervvint het levend’ licht, van Phoebi gulden vvagen.

Och! dat toch mijn persoon, en dienst haer mocht behaghen,

Of dat ick mocht een van haer minste dienaers sijn,

Soo soud’ ghenesen vvel, mijn smert en bitter pijn,

Die ’t hert in-vvendich moet, om harent vville draghen.

Tot loon voor dese jonst, sou’k met gheboghen knien,

Op danckbaerheyts altaer, mijn offer staegh haer bien,

Daer ick sou tot haer eer, doen branden duysen toortsen.

Maer soo d’hooghdraghentheyt, vant edel braef ghelaet,

Dees aengheboden dienst, en mijn persoon versmaet,

Soo vvert mijn ziel verteert, door wel-lusts hete coortsen.]]>