Themabewertung:
  • 0 Bewertung(en) - 0 im Durchschnitt
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Leeuw, Aart van der: O liever, dood, Uw stilte en mededoogen
#1
Aart van der Leeuw
1876 - 1931 Niederlande




‘O liever, dood, Uw stilte en mededoogen

Eer van het kreupel leed den staf te borgen

Voor 't eedle lied’, sprak hij een zomermorgen

En streek de blonde lokken zich uit de oogen.



Toen kwamen dagen die den lichten morgen

Verduisterden, en vluchten vogels vlogen

Van 't Noorden naar het Zuiden, wolken togen,

Doch roerloos hielde' om hem de wacht zijn zorgen.



Toch heeft de Muze niet dien somb'ren bode,

Den zwart-gevleugelde, aan de hand geleid

Naar waar hij zat en schreide, niet ten doode,



Maar tot éen liefde lied en leed gewijd,

Hem leerend zelfs de wanhoop te vergoden

In schoone zangen diep als de eeuwigheid.
Zitieren


Gehe zu:


Benutzer, die gerade dieses Thema anschauen: 1 Gast/Gäste